هوش مصنوعی و امنیت ملی
هوش مصنوعی در سال های اخیر به یکی از ارکان اصلی راهبردهای امنیت ملی کشورها تبدیل شده است. دولت ها دیگر این فناوری را صرفاً ابزاری برای توسعه اقتصادی یا نوآوری صنعتی نمی بینند، بلکه آن را بخشی از زیرساخت قدرت ملی تلقی می کنند. توانایی تحلیل حجم عظیمی از داده ها، شناسایی الگوهای پنهان، پیش بینی تهدیدها و افزایش سرعت تصمیم گیری های کلان، باعث شده هوش مصنوعی در حوزه های دفاعی، اطلاعاتی و امنیت سایبری جایگاهی راهبردی پیدا کند. در ساختار امنیتی ایالات متحده، نهادهایی مانند وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا و آژانس امنیت ملی آمریکا سرمایه گذاری گسترده ای روی توسعه و به کارگیری سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی انجام داده اند. این سامانه ها می توانند تصاویر ماهواره ای را تحلیل کنند، ارتباطات مشکوک را شناسایی نمایند، حملات سایبری را در مراحل اولیه تشخیص دهند و در مدیریت عملیات های نظامی نقش پشتیبان ایفا کنند. در چنین چارچوبی، هوش مصنوعی به ابزاری برای افزایش دقت و سرعت در ارزیابی تهدیدهای داخلی و خارجی تبدیل شده است. در حوزه امنیت سایبری، الگوریتم های یادگیری ماشینی با بررسی رفتار شبکه ها و کاربران، ناهنجاری ها را شناسایی کرده و هشدارهای زودهنگام صادر می کنند. این موضوع در دورانی که زیرساخت های حیاتی کشورها، از شبکه برق گرفته تا سامانه های بانکی و حمل ونقل، به فضای دیجیتال وابسته اند اهمیت ویژه ای دارد. هرگونه اختلال گسترده در این زیرساخت ها می تواند پیامدهای اقتصادی و امنیتی سنگینی ایجاد کند و حتی ثبات اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد.
ویتالیک بوترین: آنتروپیک باید در برابر سلاح های خودمختار کوتاه نیاید
ویتالیک بوترین، هم بنیان گذار اتریوم، از شرکت هوش مصنوعی آنتروپیک خواست حتی اگر برایش هزینه بر باشد، بر موضع خود در مخالفت با توسعه سلاح های کاملاً خودمختار و نظارت گسترده پافشاری کند و از خطوط قرمز تعیین شده عقب نشینی نکند.