آزادسازی توکن در بلاکچین
آزادسازی توکن در بلاکچین به فرآیندی گفته می شود که طی آن بخشی از توکن های یک پروژه که از قبل ایجاد شده اما امکان معامله یا انتقال نداشته اند، به تدریج وارد چرخه بازار می شوند. این توکن ها معمولاً در ابتدای راه اندازی پروژه قفل می شوند و به تیم توسعه دهنده، سرمایه گذاران اولیه، مشاوران یا صندوق های اکوسیستم اختصاص دارند. هدف از این کار، جلوگیری از ورود ناگهانی حجم بالای توکن به بازار و کاهش ریسک نوسانات شدید قیمتی در مراحل ابتدایی پروژه است. در بیشتر پروژه های بلاکچینی، آزادسازی توکن بر اساس یک برنامه زمان بندی مشخص انجام می شود که از پیش در اسناد فنی یا اقتصادی پروژه اعلام شده است. این برنامه می تواند ماهانه، فصلی یا سالانه باشد و به بازار این امکان را می دهد که تا حدی میزان عرضه آینده را پیش بینی کند. با این حال، حتی زمانی که این برنامه شفاف است، ورود مداوم توکن های جدید به بازار می تواند فشار فروش ایجاد کند، زیرا دارندگان این توکن ها ممکن است برای نقد کردن دارایی خود اقدام به فروش کنند. اثر آزادسازی توکن بر قیمت یک ارز دیجیتال به شرایط کلی بازار، میزان تقاضا و کاربرد واقعی توکن بستگی دارد. اگر رشد کاربران، درآمد پروتکل و استفاده عملی از توکن هم زمان با افزایش عرضه اتفاق بیفتد، بازار می تواند توکن های آزادشده را جذب کند بدون اینکه قیمت دچار افت شدید شود. اما در شرایطی که تقاضا با سرعت عرضه همگام نباشد، آزادسازی توکن معمولاً باعث تضعیف قیمت و کاهش انگیزه سرمایه گذاران کوتاه مدت می شود.
چرا بازخرید ۷۰ میلیون دلاری ژوپیتر نتوانست قیمت ارز دیجیتال JUP را بالا ببرد؟
بحث درباره توکن ژوپیتر (JUP) بار دیگر یکی از پرسش های قدیمی در دنیای ارز دیجیتال را زنده کرده است؛ اینکه آیا بازخرید توکن ها می تواند در شرایطی که عرضه به طور مداوم در حال افزایش است، واقعاً به رشد قیمت کمک کند یا خیر. این موضوع پس از اظهارنظر هم بنیان گذار ژوپیتر و سپس توضیحات هم بنیان گذار سولانا، به یک بحث گسترده در جامعه فعالان بلاکچین تبدیل شد.