عرضه در گردش ژوپیتر
عرضه در گردش ژوپیتر به تعداد توکن های JUP گفته می شود که در حال حاضر آزاد شده اند و امکان معامله، انتقال یا استفاده در اکوسیستم ژوپیتر را دارند. این شاخص یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار بر قیمت این ارز دیجیتال است، زیرا مستقیماً میزان توکن هایی را نشان می دهد که می توانند وارد بازار شوند و تحت تأثیر رفتار خرید و فروش کاربران قرار بگیرند. برخلاف عرضه کل که شامل همه توکن های ایجادشده می شود، عرضه در گردش فقط بخشی از توکن ها را در بر می گیرد که از حالت قفل خارج شده اند. در مورد ژوپیتر، افزایش عرضه در گردش نقش کلیدی در تحولات قیمتی این توکن داشته است. از زمان راه اندازی، بخش قابل توجهی از توکن های JUP به تدریج و بر اساس برنامه آزادسازی وارد بازار شده اند. این روند باعث شده حتی در دوره هایی که فعالیت پلتفرم بالا بوده و درآمد پروتکل رشد کرده است، فشار فروش در بازار همچنان پابرجا بماند. ورود مستمر توکن های جدید، به ویژه از سمت تخصیص های مربوط به تیم، سرمایه گذاران اولیه و مشوق های اکوسیستم، باعث افزایش تعداد فروشندگان بالقوه در بازار شده است. زمانی که عرضه در گردش با سرعت بالایی رشد می کند، بازار برای حفظ تعادل قیمتی نیازمند افزایش هم زمان تقاضا است. در غیر این صورت، مازاد عرضه می تواند مانع از رشد قیمت شود یا حتی باعث افت آن گردد. در مورد ژوپیتر، رشد سریع عرضه در گردش باعث شده تأثیر اقداماتی مانند بازخرید توکن محدود شود، زیرا حجم توکن های تازه آزادشده به مراتب بیشتر از توکن هایی بوده که از بازار جمع آوری شده اند.
چرا بازخرید ۷۰ میلیون دلاری ژوپیتر نتوانست قیمت ارز دیجیتال JUP را بالا ببرد؟
بحث درباره توکن ژوپیتر (JUP) بار دیگر یکی از پرسش های قدیمی در دنیای ارز دیجیتال را زنده کرده است؛ اینکه آیا بازخرید توکن ها می تواند در شرایطی که عرضه به طور مداوم در حال افزایش است، واقعاً به رشد قیمت کمک کند یا خیر. این موضوع پس از اظهارنظر هم بنیان گذار ژوپیتر و سپس توضیحات هم بنیان گذار سولانا، به یک بحث گسترده در جامعه فعالان بلاکچین تبدیل شد.