حساب پرداخت فدرال رزرو
حساب پرداخت فدرال رزرو مفهومی است که در سال های اخیر و هم زمان با گسترش فناوری های مالی و تغییر الگوهای پرداخت، بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. این نوع حساب در واقع ابزاری است که بانک مرکزی آمریکا از طریق آن امکان دسترسی محدود و کنترل شده برخی نهادهای مالی، به ویژه شرکت های فین تک و فعالان حوزه ارز دیجیتال، را به زیرساخت پرداخت خود فراهم می کند. هدف اصلی از طراحی حساب پرداخت، پاسخ گویی به نیازهای جدید اقتصاد دیجیتال بدون به خطر انداختن ثبات و امنیت نظام مالی است. برخلاف حساب های مستر سنتی که معمولاً در اختیار بانک های بزرگ و مؤسسات مالی باسابقه قرار دارند، حساب پرداخت فدرال رزرو دامنه اختیارات بسیار محدودتری دارد. این حساب ها به گونه ای طراحی شده اند که صرفاً برای انجام و تسویه پرداخت ها مورد استفاده قرار گیرند و ابزارهایی برای کسب سود یا دریافت اعتبار مستقیم از بانک مرکزی نباشند. به همین دلیل، موجودی این حساب ها معمولاً مشمول دریافت بهره نمی شود و سقف مشخصی برای میزان وجوه قابل نگهداری در آن ها تعیین می شود.
حساب های محدود فدرال رزرو؛ فرصت تازه برای ارز دیجیتال یا ریسک برای بانک ها؟
بانک مرکزی آمریکا، فدرال رزرو، در هفته های اخیر شاهد یک جدال جدی میان شرکت های فعال در حوزه ارز دیجیتال و انجمن های بانکی بوده است. محور این اختلاف نظر، پیشنهادی با عنوان «حساب های مستر محدود» یا همان حساب های پرداخت ویژه است که در صورت تصویب، به شرکت های فین تک و برخی بازیگران حوزه ارز دیجیتال اجازه می دهد به صورت محدود به زیرساخت پرداخت بانک مرکزی دسترسی داشته باشند.