ضریب توزیع شبکه چیست و چرا برای آینده بیت کوین اهمیت دارد؟

بر اساس گزارش شرکت تحلیلی داده های درون زنجیره ای آلفرکتال که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شده، شاخص ضریب توزیع شبکه بیت کوین با افتی محسوس روبه رو شده و این موضوع حاکی از تغییر در نحوه پراکندگی عرضه این دارایی در بازار است. این شاخص سهم آن بخش از کل عرضه در گردش بیت کوین را می سنجد که در اختیار دارندگان بزرگ قرار دارد؛ یعنی کیف پول هایی که دست کم ۰.۰۱ درصد از کل عرضه در گردش را کنترل می کنند.

زمانی که این شاخص کاهش می یابد، به این معناست که تمرکز بیت کوین در دست بازیگران بزرگ کمتر شده است. در عمل، این اتفاق به معنای کاهش سلطه نسبی نهنگ ها بر کل عرضه و توزیع گسترده تر بیت کوین میان سرمایه گذاران خرد و ورود بازیگران جدید به بازار است. چنین روندی معمولا در مراحل ابتدایی انباشت مشاهده می شود و پس از دوره هایی که بازیگران بزرگ به شکل گسترده اقدام به خرید کرده اند، فرآیند بازتوزیع به طور طبیعی شکل می گیرد.

از نظر تاریخی، افت های ممتد در ضریب توزیع شبکه اغلب در دوره هایی رخ داده که بازار به بلوغ نسبی رسیده و دارایی موردنظر در میان طیف وسیع تری از سرمایه گذاران توزیع شده است. این وضعیت معمولا پس از چرخه های صعودی قدرتمند دیده می شود؛ زمانی که نهنگ ها بخش قابل توجهی از عرضه را جذب کرده اند و سپس این عرضه به تدریج توسط بازار گسترده تر هضم می شود. برخلاف تصور برخی، این روند لزوما نشانه ضعف نیست، بلکه می تواند به تقویت تمرکززدایی اقتصادی بیت کوین کمک کرده و ریسک های ساختاری ناشی از تمرکز بیش ازحد را کاهش دهد.

در واقع، آنچه اکنون مشاهده می شود می تواند مرحله ای گذار باشد که طی آن، عرضه بیت کوین در سطحی جهانی تر بازتوزیع می شود و این دارایی را یک گام دیگر به سمت تبدیل شدن به یک شبکه مالی جهانی و فراگیر نزدیک تر می کند. کاهش تمرکز به معنای شکنندگی ساختاری نیست؛ بلکه می تواند نشانه ای از بلوغ بازار و گسترش دامنه مالکیت بیت کوین باشد.

همچنین بخوانید: کاهش خوش بینی بازار نسبت به بیت کوین و اثر آن بر ارز دیجیتال

در همین حال، برخی تحلیل گران بر این باورند که آنچه بیت کوین را به یکی از مهم ترین دارایی های نسل حاضر تبدیل کرده، ساختار مالکیت و عرضه ثابت آن است. به گفته تحلیل گری با نام کریپتو پتل، حدود ۶۳ درصد از عرضه در گردش بیت کوین در اختیار افراد عادی قرار دارد، نه نهادهای وال استریت، نه دولت ها و نه حتی مؤسسات بزرگ مالی.

در قلب این روایت، عدد ۲۱ میلیون قرار دارد؛ سقف نهایی عرضه بیت کوین که به صورت دائمی در کد آن ثبت شده است. هیچ بانک مرکزی نمی تواند با سیاست های انبساطی این سقف را افزایش دهد، هیچ سیاستمداری قادر به تغییر قوانین پایه شبکه نیست و هیچ شرکت بزرگی امکان رقیق کردن سهم دارندگان را ندارد. در جهانی که چاپ بی رویه پول و تضعیف ارزش ارزهای ملی به امری رایج تبدیل شده، بیت کوین با کمیابی ریاضی وار و شفافیت مبتنی بر بلاکچین، خود را به عنوان بدیلی متفاوت معرفی کرده است.

از این منظر، تمرکززدایی مالکیت و عرضه ثابت صرفا یک ویژگی فنی نیست، بلکه می تواند به عنوان نوعی تحول ساختاری در نظام مالی تعبیر شود؛ تحولی که در آن، مالکیت دارایی به جای تمرکز در دست قدرت های سیاسی و مالی، در میان میلیون ها کاربر در سراسر جهان توزیع شده است. اکنون باید دید که آیا ادامه کاهش ضریب توزیع شبکه، به تقویت این روند و تثبیت جایگاه بیت کوین در اقتصاد جهانی منجر خواهد شد یا خیر.

همچنین بخوانید: برنامه جسورانه مایکل سیلور برای مدیریت بدهی ها در اوج نوسان ارز دیجیتال